Jak często podlewać zamiokulkasa?

Dopiero gdy podłoże przeschnie. NC State Extension proponuje mniej więcej dwa razy w miesiącu latem i raz w miesiącu zimą – i tylko wtedy, gdy podłoże jest całkowicie suche. Nigdy nie zostawiaj go w wodzie.

Czy zamiokulkas może rosnąć przy słabym świetle?

Znosi bardzo słabe światło lepiej niż większość roślin doniczkowych. Badania University of Florida wykazały, że może rosnąć przy bardzo słabym oświetleniu wnętrz przez ponad rok. Będzie rósł powoli, a najlepiej rośnie w jasnym, rozproszonym świetle.

Czy zamiokulkas jest trujący dla kotów i psów?

Tak. ASPCA wymienia zamiokulkasa wśród roślin z nierozpuszczalnymi kryształami szczawianu wapnia, które po pogryzieniu podrażniają jamę ustną i mogą wywołać ślinienie się, wymioty lub biegunkę. Według ASPCA objawy są zwykle łagodne.

Dlaczego liście zamiokulkasa żółkną?

Najczęstszą przyczyną jest przelanie w słabo przepuszczalnym podłożu, które prowadzi do gnicia korzeni. Długotrwała susza również może sprawić, że roślina zrzuca listki. Sporadycznie żółknący stary liść to normalne zjawisko.

Czy zamiokulkasa można rozmnożyć z jednego liścia?

Tak. RHS zaleca rozmnażanie z pojedynczych listków. University of Florida wyjaśnia, że u nasady najpierw tworzy się małe kłącze, potem korzenie, a dopiero później nowy liść. Licz się z tym, że potrwa to miesiące.

Zamiokulkas (Zamioculcas zamiifolia) – pielęgnacja: słabe światło, podlewanie, rozmnażanie, toksyczność

Zamiokulkas (Zamioculcas zamiifolia), po angielsku zwany ZZ plant lub Zanzibar gem, ma błyszczące, ciemnozielone liście, które wyglądają jak wypolerowane. Magazynuje wodę w grubych podziemnych kłączach, dzięki czemu nic sobie nie robi z suszy i ciemnych kątów. To jedna z najbardziej wytrzymałych roślin doniczkowych, jakie można kupić – dlatego pojawia się w tylu biurach.

Jak rozpoznać zamiokulkasa

Zamiokulkas należy do obrazkowatych, tej samej rodziny (Araceae) co monstera i epipremnum. Baza Plants of the World Online prowadzona przez Kew podaje jako jego naturalny zasięg obszar od Kenii po KwaZulu-Natal we wschodniej i południowo-wschodniej Afryce, w sezonowo suchych tropikach. Missouri Botanical Garden opisuje jego siedlisko jako suche łąki i lasy.

Nie ma łodygi nad ziemią. Pierzaste liście wyrastają prosto z kłącza. Według RHS każdy liść ma 40–60 cm długości i od sześciu do ośmiu par błyszczących listków. To, co wygląda jak łodyga, jest w rzeczywistości ogonkiem pojedynczego liścia. Nazwa zamiifolia oznacza „o liściach jak u Zamia” – niespokrewnionego sagowca. NC State Extension zauważa, że rośnie powoli do 60–120 cm wysokości i szerokości. Dojrzałe rośliny mogą wytworzyć zielonobiałą pochwę i kolbę, choć University of Florida zauważa, że przy słabym świetle nie zakwitnie.

Światło

RHS podaje, że zamiokulkas rośnie w każdych warunkach, od rozproszonego światła po pełny cień. Badania University of Florida pokazują, że lepiej znosi słabe światło niż większość roślin liściastych i może rosnąć przy bardzo słabym oświetleniu wnętrz przez ponad rok.

Znosić słabe światło to jednak nie to samo co dobrze się rozwijać. Najlepiej rośnie w jasnym, rozproszonym świetle. NC State Extension ostrzega, że bezpośrednie słońce przypala liście i powoduje ich brązowienie. W ciemnym kącie przetrwa, ale wypuści niewiele nowych liści. Więcej możliwości znajdziesz w poradniku o roślinach do ciemnych pomieszczeń.

Podlewanie

Zamiokulkas jest wyjątkowo odporny na suszę. University of Florida radzi pozwolić podłożu przeschnąć między podlewaniami i nigdy nie zostawiać rośliny w wodzie. RHS zaleca, by podłoże całkowicie wyschło.

NC State Extension podaje orientacyjny rytm: mniej więcej dwa razy w miesiącu latem i raz w miesiącu zimą, ale tylko wtedy, gdy podłoże jest całkowicie suche. Niech decyduje podłoże, a nie kalendarz. W razie wątpliwości poczekaj. Według University of Florida gnicie korzeni w rozmokłym, słabo przepuszczalnym podłożu to właściwie jedyny poważny problem tej rośliny.

Podłoże i przesadzanie

University of Florida podaje, że sprawdzi się każde dobrze przepuszczalne podłoże na bazie torfu lub kory. Otwór odpływowy jest ważniejszy niż dokładny przepis.

RHS zaleca przesadzanie tylko w razie potrzeby, zwykle co dwa–trzy lata albo gdy korzenie wypełnią doniczkę. Zamiokulkas lubi być trochę ciasno posadzony, więc nie przeskakuj od razu do znacznie większej doniczki.

Wilgotność i temperatura

Nie potrzebuje dodatkowej wilgotności. Zwykłe powietrze w mieszkaniu wystarczy. RHS zaleca 15–24 °C, a University of Florida zauważa, że poniżej 10 °C wzrost zwalnia i mogą wystąpić uszkodzenia. Nie znosi mrozu. Na lato możesz wystawić go na zewnątrz w cień, ale NC State Extension radzi wnieść go z powrotem, gdy temperatura spadnie poniżej 16 °C.

Nawożenie

Potrzebuje bardzo niewiele. University of Florida zaleca niską dawkę nawozu płynnego tylko dwa razy w roku, a RHS proponuje nawożenie od kwietnia do września w połowie dawki z etykiety. RHS dodaje, że lepiej niedokarmić niż przekarmić.

Jak rozmnażać zamiokulkasa

Podział (szybko):

Wiosną wysuń roślinę z doniczki i delikatnie strząśnij podłoże.
Rozdziel kłącza tak, by każda część miała co najmniej jeden liść i własne korzenie.
Posadź każdą część w przepuszczalnym podłożu i na początku podlewaj oszczędnie.

Sadzonki z listków (powoli, ale z jednej rośliny uzyskasz wiele):

Oderwij pojedyncze zdrowe listki z dojrzałego liścia. RHS zaleca rozmnażanie z pojedynczych listków.
Wetknij je nasadą w wilgotne, przepuszczalne podłoże.
Trzymaj je w cieple i w jasnym miejscu, bez bezpośredniego słońca. University of Florida podaje dla rozmnażania komercyjnego 24–29 °C.
Utrzymuj podłoże lekko wilgotne, nie mokre.
U nasady listka najpierw tworzy się małe kłącze, potem korzenie, a dopiero potem ogonek z nowym liściem. Uzbrój się w cierpliwość: to trwa miesiące.

Kolorowe kultywary

NC State Extension wymienia ‘Raven’ (‘Dowon’) z limonkowozielonymi młodymi przyrostami, które z wiekiem stają się purpurowoczarne; ‘Chameleon’, którego liście wyrastają złocistożółte i ciemnieją do ciemnej zieleni; oraz ‘Lucky’ z szerszymi, zaokrąglonymi listkami. To zmiany koloru w miarę dojrzewania liści, a nie prawdziwa wariegacja.

Najczęstsze problemy

Objaw	Przyczyna	Rozwiązanie
Żółknące liście, podłoże długo mokre	przelanie, gnicie korzeni	pozwól przeschnąć, sprawdź kłącza, przesadź do przepuszczalnego podłoża
Opadające listki	długotrwała susza	podlej, ale bez przesady
Brązowe, przypalone plamy	bezpośrednie słońce	przestaw w miejsce z rozproszonym światłem
Brązowe guzki na ogonkach	tarczniki	zetrzyj je, regularnie sprawdzaj roślinę
Brak nowych przyrostów	słabe światło, chłód lub zimowy spoczynek	uzbrój się w cierpliwość, przestaw w jaśniejsze i cieplejsze miejsce

Toksyczność

ASPCA wymienia zamiokulkasa (Zamioculcas spp.) wśród roślin zawierających nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia, które są trujące dla zwierząt. Pogryzienie uwalnia drobne, igiełkowate kryształy, które podrażniają jamę ustną, co prowadzi do ślinienia się, odruchów wymiotnych, wymiotów, biegunki i drapania łapą po pyszczku. Według ASPCA objawy są zwykle łagodne i nie należy spodziewać się długotrwałych skutków, ale jeśli się martwisz, zadzwoń do weterynarza lub na toksykologiczny telefon zaufania dla zwierząt. NC State Extension ocenia stopień zagrożenia jako średni, a RHS ostrzega, że roślina podrażnia skórę i oczy, więc przy pracy z nią zakładaj rękawice. Zobacz rośliny trujące dla kotów i psów.