Scindapsus czy epipremnum: czy satin pothos to prawdziwy pothos? Jak je odróżnić

Satin pothos nie jest prawdziwym pothosem. Scindapsus pictus (scindapsus malowany) należy do rodzaju Scindapsus, a pothos to Epipremnum aureum, czyli epipremnum złociste z rodzaju Epipremnum. Najszybciej odróżnisz je po liściu: scindapsus ma matowe, satynowe liście ze srebrnymi plamkami, a epipremnum błyszczące liście, jednolicie zielone albo pstre z żółcią, kremem lub bielą.

Oba to pnące obrazkowate z rodziny Araceae, stoją obok siebie w centrum ogrodniczym i często sprzedaje się je pod podobnymi nazwami. Dlatego ludzie je mylą. Pielęgnacja jest podobna, ale nie identyczna: scindapsus rośnie wolniej, potrzebuje więcej światła i gorzej znosi chłód.

Scindapsus czy epipremnum w skrócie

	Satin pothos (Scindapsus pictus)	Epipremnum (Epipremnum aureum)
Rodzaj	Scindapsus	Epipremnum
Powierzchnia liścia	matowa, gładka, satynowa	błyszcząca, skórzasta
Wzór	srebrnoszare plamy lub brzegi; spód bez wzoru	zielony albo u kultywarów pstry z żółcią, kremem lub bielą
Tempo wzrostu	wolne	średnie
Pokrój	pnącze pnące się lub zwisające	pnącze pnące się lub zwisające; wspina się za pomocą brązowych korzeni powietrznych
Światło	jasne, rozproszone; bez bezpośredniego słońca	najlepiej jasne, rozproszone; przez długi czas przetrwa przy słabym świetle
Podlewanie	w sezonie wzrostu utrzymuj stale wilgotne	pozwól podłożu przeschnąć między podlewaniami
Rozmnażanie	sadzonki pędowe	sadzonki pędowe; łatwo ukorzenia się w wodzie
Toksyczność dla zwierząt (ASPCA)	trujący dla kotów, psów i koni	trujące dla kotów i psów

Tabela opiera się na NC State Extension, Missouri Botanical Garden, RHS i ASPCA (zobacz źródła poniżej).

Czy satin pothos to pothos?

Botanicznie nie. „Satin pothos”, sprzedawany też jako silk pothos albo silver pothos, to nazwa handlowa Scindapsus pictus. NC State Extension umieszcza go w rodzaju Scindapsus i podaje Pothos argyraeus oraz Scindapsus argyraeus jako synonimy. Missouri Botanical Garden dodaje jeszcze jeden synonim: Epipremnum pictum.

Zamieszanie z nazwami działa też w drugą stronę. University of Florida zauważa, że epipremnum złociste było wcześniej klasyfikowane jako Pothos aureus, Scindapsus aureus i Raphidophora aurea, zanim trafiło do rodzaju Epipremnum. RHS zwraca uwagę, że epipremnum wciąż czasem sprzedaje się pod dawną nazwą Scindapsus. Jeśli więc na etykiecie jest „Scindapsus”, sprawdź liście. Sama etykieta niczego nie przesądza.

Obie rośliny są spokrewnione, należą do tej samej rodziny i rosną w podobny sposób. Po prostu należą do różnych rodzajów, co widać w ich pielęgnacji.

Jak odróżnić scindapsusa od epipremnum po liściach

Faktura i kształt liścia

NC State Extension opisuje młodociane liście Scindapsus pictus jako owalne, o gładkich brzegach i sercowatej nasadzie, długości około 8–15 cm, o gładkiej, satynowej fakturze. Zieleń jest matowa, od średniej do ciemnej.

Liście epipremnum są według tego samego źródła sercowate do eliptyczno-jajowatych, błyszczące i skórzaste, z jaśniejszym spodem. Połysk to najpewniejsza wskazówka: epipremnum odbija światło jak wypolerowana powierzchnia, a scindapsus ma miękki połysk, jakby był lekko przyprószony.

Srebrne plamy a wariegacja

To kluczowa różnica. Srebrnoszare plamy na Scindapsus pictus to naturalny wzór gatunku. Missouri Botanical Garden wyjaśnia, że nazwa gatunkowa pictus to po łacinie „malowany”, co odnosi się do ubarwienia liści. NC State dodaje, że spód liścia jest jaśniejszy i bez plam.

Epipremnum jest z natury zielone, a jego kolorowe kultywary są pstre: część liścia jest żółta, kremowa lub biała. University of Florida wymienia jako główne kultywary ‘Golden Pothos’ (żółta wariegacja), ‘Jade Pothos’ (jednolicie zielony) i ‘Marble Queen’ (biała wariegacja). NC State podaje też ‘Neon’ z żółtymi liśćmi.

W praktyce:

• srebrzyste, metaliczne plamki lub brzegi na matowym liściu wskazują na scindapsusa,
• żółte, kremowe lub białe smugi i marmurek na błyszczącym liściu wskazują na epipremnum,
• jednolicie zielony, błyszczący liść bez wzoru to najpewniej zielone epipremnum, np. ‘Jade’, a nie scindapsus.

Więcej o różnicy między naturalnym wzorem liścia a prawdziwą wariegacją przeczytasz w poradniku o roślinach o pstrych liściach.

Odmiany satin pothos

NC State Extension opisuje takie kultywary Scindapsus pictus:

• ‘Argyraeus’: małe, ciemnozielone liście ze srebrnymi brzegami,
• ‘Exotica’: sercowate zielone liście z mieniącymi się srebrnymi plamami,
• ‘Silvery Ann’ (także ‘Silvery Anne’): duże, lancetowate, jasnozielone liście z dużymi srebrnymi łatami.

Missouri Botanical Garden zauważa, że argyraeus znaczy „srebrzysty”.

Co rośnie szybciej, scindapsus czy epipremnum?

Epipremnum, i to wyraźnie. Zarówno Missouri Botanical Garden, jak i NC State Extension opisują Scindapsus pictus jako pnącze wolno rosnące. W naturze wspina się po pniach drzew za pomocą drobnych korzonków, a bez podpory płoży się po ziemi.

NC State ocenia tempo wzrostu epipremnum jako średnie. Wspina się za pomocą brązowych korzeni powietrznych, a jego zwisające pędy mogą być bardzo długie. Jeśli chcesz szybko zapełnić półkę albo wiszącą doniczkę, epipremnum będzie pierwsze. Scindapsus nagradza cierpliwość.

W domu obie rośliny uprawia się w formie młodocianej, a NC State zauważa, że żadna z nich jako roślina doniczkowa nie kwitnie często.

Pielęgnacja satin pothos i epipremnum

Światło

Dla Scindapsus pictus zarówno NC State, jak i Missouri Botanical Garden zalecają jasne, rozproszone światło i ostrzegają przed bezpośrednim słońcem.

Epipremnum jest bardziej wyrozumiałe. NC State pisze, że woli jasne, rozproszone światło, ale przez długi czas przetrwa przy słabym. RHS podaje, że znosi pewien cień, choć przy słabym świetle wolniej rośnie, a formy pstre tracą wzór. Do ciemniejszego kąta lepiej wybrać epipremnum.

Podlewanie

Tu obie rośliny idą w przeciwnych kierunkach:

• Scindapsus: Missouri Botanical Garden zaleca utrzymywać podłoże stale wilgotne w sezonie wzrostu i zimą podlewać mniej. NC State zaleca wilgotne, ale przepuszczalne podłoże i ostrzega, że w słabo przepuszczalnym podłożu korzenie mogą gnić. Żółte liście mogą sygnalizować przelanie, a zwijające się liście przesuszenie.
• Epipremnum: NC State radzi pozwolić podłożu przeschnąć między podlewaniami. RHS zaleca podlewać dopiero wtedy, gdy podłoże jest bliskie przeschnięcia, bo głównym ryzykiem jest przelanie, a korzenie łatwo gniją.

U satin pothos zwijające się liście to wygodny sygnał, że czas podlać.

Temperatura

Scindapsus jest bardziej wrażliwy na chłód. Missouri Botanical Garden zaleca 18–29 °C i radzi unikać temperatur poniżej 16 °C, bo chłodniejsze powietrze może uszkodzić liście. NC State dodaje, że nie znosi chłodnego powietrza.

Dla epipremnum RHS podaje 18–30 °C i radzi trzymać je z dala od zimnych przeciągów i bezpośredniego ciepła kaloryferów.

Podłoże i nawożenie

Dla scindapsusa Missouri Botanical Garden proponuje podłoże z dodatkiem torfu, a NC State podłoże kwaśne, bogate w materię organiczną i przepuszczalne. Missouri Botanical Garden zaleca nawożenie raz w miesiącu w sezonie wzrostu, a zimą rzadziej. Dla epipremnum NC State wymaga po prostu przepuszczalnego podłoża.

Czy rozmnaża się je tak samo?

W większości tak. Oba rozmnaża się z sadzonek pędowych. Różnica tkwi w tempie.

• Epipremnum: RHS nazywa je bardzo łatwym w rozmnażaniu, czy to przez ukorzenianie sadzonek w wodzie, czy przez przypięcie zwisającego pędu do podłoża, aż się ukorzeni. NC State potwierdza, że pędy łatwo ukorzeniają się w wodzie. University of Florida opisuje krótkie sadzonki produkcyjne z węzłem i liściem, które ukorzeniają się w około 3–4 tygodnie.
• Scindapsus: Missouri Botanical Garden zaleca sadzonki pędowe długości 10 cm pobierane wiosną lub wczesnym latem. Ponieważ roślina rośnie wolno, posadzenie kilku ukorzenionych sadzonek w jednej doniczce znacznie szybciej daje pełniejszy efekt.

Instrukcję krok po kroku znajdziesz w poradniku o rozmnażaniu epipremnum. Ta sama metoda działa w przypadku scindapsusa; licz się tylko z tym, że wszystko potrwa dłużej.

Czy satin pothos i epipremnum są trujące dla zwierząt?

Tak, oba. ASPCA wymienia satin pothos (Scindapsus pictus) jako trujący dla kotów, psów i koni, a epipremnum złociste (Epipremnum aureum) jako trujące dla kotów i psów. W obu roślinach przyczyną są nierozpuszczalne szczawiany wapnia. Objawy są podobne: podrażnienie jamy ustnej, ból i obrzęk ust, języka i warg, nadmierne ślinienie się, wymioty i trudności w przełykaniu. Jeśli podejrzewasz, że twoje zwierzę pogryzło którąś z tych roślin, zadzwoń do weterynarza.

RHS radzi zakładać rękawiczki przy pracy z epipremnum i trzymać je z dala od dzieci i zwierząt. NC State podaje, że epipremnum jest trujące także dla ludzi.

Którą roślinę wybrać?

• Epipremnum to lepszy wybór, jeśli masz ograniczone światło, zdarza ci się zapominać o podlewaniu i chcesz szybkich efektów.
• Scindapsus pasuje do jasnego miejsca bez bezpośredniego słońca w ciepłym mieszkaniu i dla każdego, kto kocha srebrzyste liście i nie przeszkadza mu wolniejszy wzrost.

Pełne profile pielęgnacyjne znajdziesz na stronach roślin: Scindapsus pictus i Epipremnum aureum.

W grze

W Rare Leaf Tycoon występuje epipremnum ‘Marble Queen’. Rozmnażasz sadzonki z rośliny matecznej ze stabilnej albo niestabilnej linii, a wzór liścia poznajesz dopiero po odkryciu: zielony, niestabilny, stabilny albo rzadki. Uprawa jest w grze uproszczona, a rośliny nigdy nie umierają.